قوانین و مقررات

                                                              آیین نامه وسایل حفاظت فردی

هدف و دامنه شمول:

به منظور تامين وارتقاء سطح ايمني وحفاظت نيروي كار و همچنين صيانت نيروي انساني و منابع مادي كشور و در

راستاي پيشرفت تكنولوژي وايمن سازي محيط كارگاهها و به منظور پيشگيري از حوادث منجر به صدمات جاني و

خسارات مالي،مقررات اين آيين نامه به استناد ماده 85 قانون جمهوري اسلامي ايران تدوين گرديده است.

فصل اول – تعاريف

وسيله حفاظت فردي : وسيله اي است كه براي حذف تماس مستقيم با عوامل زيان آور محيط كار و تقليل اثرات

مخاطره آميز در محل كار توسط فرد استفاده مي شود.

گوشي حفاظتي: نوعي وسيله حفاظت شنوايي است كه با قرارگيري در روي گوش و پوشاندن لاله آن از رسيدن

امواج صوتي بالاتر از حد مجاز به گوش جلوگيري مي كند.

پلاگ گوش: نوعي وسيله حفاظت شنوايي است كه در داخل مجراي شنوايي قرار گرفته و با مسدود كردن آن از

رسيدن امواج صوتي بالاتر از حد مجاز به پرده صماخ و انتقال آن به گوش داخلي جلوگيري مي كند.

كمربند و طناب ايمني: نوعي وسيله حفاظت فردي است كه مي تواند مخاطرات ناشي از سقوط كارگر از ارتفاع را

كاهش دهد.

محافظ چشم: وسيله حفاظت فردي است كه چشم را در برابر خطرات زير محافظت مي نمايد:

- 1 ب رخورد اجسام سخت

- 2 ت ابش هاي نوري(با طول موج 1/. الي 100 ميكرومتر)

- 3 ف لزات مذاب و اجسام داغ

- 4 ق طرات و پاشش مايعات

دی وزارت کار و امور اجتماعی 

- 5 ذرات گرد و غبار

- 6 گازها

- 7 و هر نوع تركيبي از اين مخاطرات

عينك با تراز حفاظتي : محافظ چشمي است با عدسي هاي نصب شده درقاب، با محافظ جانبي يا بدون محافظ جانبي.

./ عدسي و محافظ جانبي عينك معمولي بايد به گونه اي باشد كه با ساچمه فولادي با قطر 6 ميلي متر و جرم 86

گرم با سرعت 45 متر بر ثانيه مقاومت مناسب را از خود نشان دهد.

عينك با تراز ايمني: محافظ چشمي است كه بر روي صورت قرار گرفته و ناحية چشم ها را كاملاً محصور

مي كند. عدسي و محافظ جانبي عينك هاي ايمني بايد به گونه اي باشد كه با ساچمه فولادي با قطر 6 ميلي متر و

0 گرم باسرعت 120 متر بر ثانيه مقاومت مناسب را از خود نشان دهد. / جرم 86

سپرهاي محافظ صورت: محافظي است كه تمام صورت را پوشانده و از درجه ايمني بالايي برخوردار باشد.اين نوع

سپر بايد به گونه اي باشد كه با ساچمه فولادي با قطر 6 ميليمتر و جرم 86 /. گرم با سرعت 190 متر بر ثانيه

مقاومت مناسب از خود نشان مي دهد.

فيلتر نوري: نوعي عدسي چشمي است كه براي كاهش تابش نورهاي فرودي در محدودة طول موجهاي مشخص به

كار مي رود.

شمارة درجه بندي: ويژگي هاي نور عبوري از فيلتر هاي نوري توسط شمارة درجه بندي آنها مشخص

مي شود. شمارة درجه بندي تركيبي از كد عددي و شمارة تيرگي مي باشد كه با يك خط تيره از يكديگر

جدا شده اند . كد عددي نشان دهندة نوع فيلتر مي باشد.(جدول شماره 1 ضميمه)

فيلتر جوشكاري:فيلتر مخصوصي است كه براي حفاظت چشم در برابر درخشندگي (اشعه) خطرناك حاصل از

به كار مي رود. (IR) و مادون قرمز (UV) جوشكاري و تابش كاهش يافته اي از اشعه ماوراء بنفش

ماسك:ماسك وسيله محافظ دستگاه تنفس است كه براي ايجاد فضايي محفوظ،با حداقل درز به روي صورت

استفاده كننده به كار مي رود.

ماسك كامل: پوششي است برروي تمام صورت كه چشم، بيني، دهان و چانه را مي پوشاند.

نيم ماسك: پوششي است مقابل صورت، كه دهان، بيني و چانه را مي پوشاند.

ربع ماسك: پوششي است مقابل صورت كه فقط دهان و بيني را مي پوشاند.

نيم فيلتر ماسك: ماسكي است كه كل يا قسمت اعظم آن را فيلتر تشكيل مي دهد و دهان و بيني و در حد امكان چانه

را نيز مي پوشاند.

 

ماسك ويژه: ماسك مخصوصي است كه در محيط هاي داراي اكسيدهاي نيتروژن و جيوه استفاده مي گردد.

فيلتر: قسمتي از دستگاه محافظ تنفسي است كه قابل تعويض بوده و از آن براي فيلتراسيون (پالايش) هواي محيط

استفاده مي شود.

فيلترهاي ذره اي: فيلترهايي هستند كه از آنها در محيط هاي گرد وغباردار و ذرات جامد و مايع معلق در هوا استفاده

مي شود.

فلترهاي گازي: ف  يلترهايي هستند كه در محيط هاي گازي استفاده مي شوند و جذب كننده گازها و بخارها

هستند.

سرپنجة ايمني: سرپنجة اي كه پا را در برابر ضربه هايي با انرژي برخوردي حد اقل 200 ژول محافظت مي كند

سر پنجه حفاظتي: سرپنجة اي كه پا را در برابر ضربه هايي با انرژي برخوردي 100 تا 200 ژول محافظت مي كند.

كلاه ايمني: كلاهي است كه از قسمت هاي بالاي سر در مقابل صدمه محافظت مي كند.

دستكش ايمني و بازوبند:وسايل حفاظت فردي هستند كه بر حسب انواع آن، مي تواند انگشتان دست تا بالاي بازو را

در مقابل عوامل زيان آور محيط كار محافظت نمايد.

گتر: نوعي وسيله حفاظت فردي است كه حد فاصل فضاي خالي بين لبه شلوار تا روي كفش را مي پوشاند و بسته

به نوع فعاليت از جنس و اندازهاي مختلف تهيه مي شود.

 

فصل دوم-مقررات عمومي

 

ماده 1-به منظور انتخاب وسايل حفاظت فردي متناسب با نوع كار، كارفرما مكلف به ارزيابي شرايط محيط كار

براي تشخيص و كنترل خطرات مي باشد.

ماده 2- كارفرما مكلف است وسايل حفاظت فردي متناسب با نوع و محيط كار و مخاطرات احتمالي را به تعداد

كافي تهيه و به صورت رايگان در اختيار كارگران قرار دهد.

ماده 3- كارفرما مكلف است كاربرد صحيح و مراقبت از وسايل حفاظت فردي را به كارگران آموزش دهد.

ماده 4- كارفرما مكلف است وسايل حفاظت فردي را در شرايط مطلوب نگهداري نموده،و در جايي قرار دهد كه

دسترسي سريع به آنها امكان پذير باشد.

ماده 5- كارفرما مكلف به جمع آوري و معدوم نمودن وسايل حفاظت فردي معيوب،مستهلك و يا تاريخ مصرف

گذشته مي باشد.

ماده 6- كارفرما بايد براستفاده صحيح كارگران از وسايل حفاظت فردي نظارت كامل داشته باشد.

ماده 7-كارفرما مكلف است كليه اطلاعات مربوط به وسايل حفاظت فردي را اعم از نوع وسايل،زمان تحويل

،مكان مورد استفاده وعيوب احتمالي ناشي از مصرف را ثبت و نگهداري نمايد.

ماده 8- كارگر موظف است با توجه به آموزش هاي ارائه شده از وسايل حفاظت فردي خود مراقبت،نظافت

واستفاده صحيح نمايد. عدم رعايت موارد مذكور قصور در انجام وظيفه محسوب مي شود.

ماده 9- كارگر موظف است در صورت مشاهده هرگونه نقص و يا ايراد در وسيله حفاظت فردي مراتب را به

سرپرست مربوطه گزارش دهد.

 

ماده 10 -وسايل حفاظت فردي مورد استفاده در كارگا ه ها در صورت عدم برخورداري از استاندارد ملي يا

بين المللي مورد قبول بايد قبلا به تائيد وزارت كار و امور اجتماعي رسيده باشد.

ماده 11 -وسايل حفاظت فردي بايد عاري از هرگونه لبه تيز، زائده، شكستگي و يا ديگر عيوب باشد.

ماده 12 -جنس كليه وسايل حفاظت فردي بايد به گونهاي باشد كه شرايط محيطي تغييري در خصوصيات وكارايي

آنها ايجاد نكند.

 

ماده 13 -جنس آن دسته از وسايل حفاظت فردي كه در تماس مستقيم با پوست بدن هستند بايد به گونهاي باشد

كه موجب تحريك و حساسيت پوست نگردد.

ماده 14 -وسايل حفاظت فردي كه در اختيار كارگران قرار ميگيرد بايد متناسب با نوع كار بوده

وسالم،بهداشتي،تميز، كامل و آماده استفاده باشد.

ماده 15 -اطلاعات مشروحه ذيل ميبايست بر روي تمامي وسايل حفاظت فردي به گونهاي پايدار،

نشانهگذاري گردد و به وضوح قابل رويت باشد:

الف- نام يا علامت مشخصة كارخانة سازنده

ب- نام كشور سازنده

ج- سال و ماه ساخت و در صورت نياز تاريخ انقضاء

د- نوع كاربرد

ه- استانداردي كه بر اساس آن ساخته شده است

ماده 16 - روش استفاده و يا هر نوع اطلاعات مورد نياز مصرف كننده وسايل حفاظت فردي مي بايست به همراه

محصول ارائه گردد.

ماده 17 -وسايل حفاظت فردي بايد براحتي قابل استفاده بوده و ضمن تامين ايمني كامل نبايد مانع انجام كار گردد.

ماده 18 - در محيط هايي كه به لحاظ تجمع بارهاي الكتريكي ساكن احتمال اشتعال و يا انفجار وجود

دارد،استفاده از وسايل حفاظت فردي ضد الكتريسيته ساكن الزامي است.

ماده 19 -براي رعايت اصول بهداشتي،استفاده از وسايل حفاظت فردي به صورت مشترك ممنوع است.

 

فصل سوم- مقررات اختصاصي

عينك :

ماده 20 -استفاده از عينك هاي با تراز حفاظتي براي كارگراني كه احتمال خطر برخورد اجسام به چشم آنها زياد

است،ممنوع بوده و بايد از عينك هايي با تراز ايمني استفاده شود.

ماده 21 - شماره هاي درجه بندي و تيرگي فيلترهاي محافظ چشم مربوط به انواع جوشكاري،برشكاري،ريخته گري

و شيشه و بلورسازي بايد بر اساس جداول استاندارد مربوط به اشعه ها انتخاب شود.(جداول شماره 1 الي 6

ضميمه)

ماده 22 - انتخاب شماره تيرگي فيلتر ها بايد بر اساس نور محيط باشد تا نيازي به نزديك شدن بيش از حد كارگر

به منطقه كار و در نتيجه استنشاق گاز هاي مضر نباشد.

ماده 23 -عدسي چشمي بايد از هر گونه نقص ، حباب هاي هوا، خراشيدگي،فرورفتگي، علامت هاي قالب ريزي

شده،تحدب و تقعر، حركت موجي يا ناخالصي هاي وارد شده در عدسي كه احتمال ضعف بينايي را در استفاده از

آن به وجود مي آورد، عاري باشد.

ماده 24 - عينك حفاظتي بايد سبك ومحكم بوده،كاملاً روي صورت قرار گيرد و در صورت لزوم به

حفاظ هاي جانبي مجهز شود.

ماده 25 -قاب عينك هاي حفاظتي براي كارگراني كه در معرض باد و يا گردوغبار هستند، بايد مقاوم، قابل انعطاف

و ضد حساسيت بوده و كاملاً با صورت كارگر مطابقت داشته باشد.

ماده 26 - عينك هاي حفاظتي براي كارگراني كه با فلزات مذاب كار مي كنند، بايد در برابر حرارت مقاوم باشد.

ماده 27 -جنس قاب عينك هاي حفاظتي براي كارگراني كه با مايعات خورنده و گازهاي خطرناك كار

مي كنند، بايد نرم،قابل انعطاف و مقاوم در برابر مايعات و گازهاي مذكور باشد. به نحوي كه از نفوذ آنها به داخل

چشم جلوگيري نمايد.

 

ماده 28 -براي كارگراني كه داراي نقص بينايي بوده و از عينك هاي طبي استفاده مي كنند بايد از عينك هايي

استفاده نمايند كه ضمن تامين بينايي كامل كارگر،شرايط ايمني لازم را نيز براي آنان فراهم نمايد.

 

كلاه ايمني:

ماده 29 - كلاه ايمني بايد از مواد مقاوم در برابر احتراق ساخته شده و دربرابر ضربه و نفوذ اجسام تيز و برنده از

مقاومت كافي برخوردار باشد.

 

ماده 30 -وسايل جانبي كه بر روي كلاه ايمني نصب مي شود، بايد ايمن بوده و از نظر وزن و جايگيري اصول و

موازين ايمني رعايت گردند.

ماده 31 - استفاده از قطعات فلزي در داخل پوسته كلاه ايمني ممنوع مي باشد.

ماده 32 - بايدبه محض مشاهده علائم فرسودگي در تجهيزات داخلي كلاه ايمني، آنها تعويض گردند.

ماده 33 -لبه جلويي كلاه ايمني نبايد مانع ديد اطراف و يا استفاده از عينك شود.

ماده 34 -وزن كلاه ايمني به انضمام كلاف آن بايد حداكثر 400 گرم بوده و در صورت اضافه شدن وسايل

جانبي(لامپ ، سپر محافظ صورت ، بند چرمي چانه و غيره)نبايد از 430 گرم بيشترشود.

 

ماسك:

ماده 35 - وسايل محافظ دستگاه تنفسي بايد به گونه اي روي صورت قرار گيرند كه هيچ گونه منفذي براي نفوذ

گازها و ذرات گرد و غبار وجود نداشته باشد.

ماده 36 - شستشو و ضدعفوني نمودن ماسك ها فقط با رعايت دستور العمل ها و توصيه شركت سازنده و

همچنين رعايت اصول ايمني مجاز است.

ماده 37 -مواد تشكيل دهنده نيم فيلتر ماسك ها بايد از جنسي باشد كه در هنگام تنفس ذرات آن جدا نگردد.

ماده 38 - عدسي چشمي بايد به گونه اي بر روي ماسك كامل نصب شود كه از نفوذ گاز ممانعت بعمل آورد.

ماده 39 -عدسي چشمي ماسك كامل بايد ميدان ديد مناسب وكافي را تامين نموده و باعث ايجاد اختلال

در ديد نشود.

ماده 40 - روي بدنه ماسك بايد حداقل يك دريچه بازدم براي خروج گازهاي تنفسي وجود داشته باشد.

ماده 41 -استفاده از فيلتر هايي كه به دريچه دم مجهز مي باشند بر روي ماسك هاي داراي دريچه دم ممنوع است.

ماده 42 - اتصال بين فيلتر و بدنه ماسك بايد محكم و بدون منفذ بوده و فيلتر آن به سادگي قابل تعويض باشد.

ماده 43 - حداكثر وزن فيلتر همراه با نيم ماسك نبايد از 300 گرم بيشتر و حداكثر وزن فيلتر همراه با ماسك نبايد

از 500 گرم بيشتر شود.

ماده 44 - فيلتر بايد در برابر دما، رطوبت و مواد فاسدكننده مقاوم و مستحكم باشد و لايه هاي مياني آن در برابر

مواد خورنده مقاوم بوده و همچنين ذرات آن براي استفاده كننده مضر نباشد.

ماده 45 -نوع فيلتر بكار رفته در انواع ماسك ها بايد متناسب با نوع كار و شرايط محيطي و آلاينده هاي محيط كار

باشد.(جدول شماره 7 ضميمه)

ماده 46 - درج تاريخ توليد و انقضاء برروي ماسك و فيلتر هاي آن الزامي بوده و براي ماسك هاي ويژه

(اكسيد هاي نيتروژن-جيوه) بايد مدت زمان استفاده و نوع كاربرد نيز درج گردد.

ماده 47 -در محيط هايي كه ميزان اكسيژن موجود در هوا كمتر از حد مجاز باشد كارگران بايد از ماسك ها و

تجهيزات هوارسان مناسب استفاده نمايند.

كفش ايمني:

ماده 48 -كارگراني كه احتمال سقوط اجسام سنگين روي انگشتان پاي آن ها وجود دارد،بايد از كفش يا چكمه با

سرپنجه ايمني استفاده نمايند.

ماده 49 - كارگراني كه با مواد خورنده سروكار دارند، بايد ازكفش هاي لاستيكي يا جنس مقاوم در برابر اين مواد

استفاده كنند.ماده 50 - كفش هاي كارگراني كه با فلزات مذاب، مواد داغ و خورنده كار مي كنند،بايد مقاوم بوده و لبه كفش

براي جلوگيري از نفوذ مواد مذكور به داخل آن كاملاً به پا و قوزك پا چسبيده و فاقد سوراخ بند كفش باشد.

ماده 51 - كفش هاي مورد استفاده در عمليات برق بايد نارسانا و فاقد هر گونه قطعه فلزي بوده، همچنين داراي

زبانه متصل به دو طرف كفش وساق بلند باشد.

ماده 52 - در محيط هايي كه احتمال بروز جرقه الكتريكي وجود دارد، كفش هاي كارگران بايد فاقد هر نوع قطعه

فلزي باشد.

ماده 53 -در محيط هايي كه احتمال نفوذ اجسام تيز و برنده به كف پا وجود دارد كارگران مي بايست از كفش

هاي مخصوص كه در زيره آن ورقه فلزي مقاوم به كار رفته استفاده نمايند.

محافظ گوش:

ماده 54 - پلاگ بايد به گونه اي باشد كه به سهولت و بدون آسيب در مجراي گوش خارجي قرار گرفته،آن را

بپوشاند و به راحتي از گوش خارج نشود.

ماده 55 -رعايت مسائل بهداشتي پلاگ ها الزامي بوده ودر زمان عدم استفاده بايد در محفظه مخصوصي نگهداري

شوند.

ماده 56 - گوشي حفاظتي بايد كاملا لاله گوش را پوشانده،از مواد جاذب صدا ساخته شده ودر تماس مستقيم با

پوست ايجاد عرق وحساسيت نكند.

ماده 57 - طول باند اتصالي گوشي حفاظتي بايد متغير و قابل انطباق با وضعيت سر باشد.

ماده 58 - قابليت ارتجاعي گوشي حفاظتي بايد به حدي باشد كه از ايجاد هر نوع فشار يا ناراحتي براي سر

جلوگيري نمايد.

ماده 59 - بخش هاي فلزي گوشي حفاظتي بايد در برابراكسيد شدن مقاوم بوده و قابل ضد عفوني كردن باشد.دستكش حفاظتي :

ماده 60 -دستكش هاي حفاظتي بايد متناسب با خطرات احتمالي ناشي از كار انتخاب شوند.

ماده 61 - استفاده از دستكش حفاظتي براي كارهايي كه احتمال درگيري آن با قطعات متحرك ماشين آلات وجود

دارد،ممنوع است.

ماده 62 - كارگراني كه با برق سروكار دارند، بايد از دستكش هاي عايق الكتريسيته متناسب با جريان و ولتاژ

الكتريكي مصرفي استفاده نمايند.

ماده 63 - بازوبند بايد به گونه اي باشد كه ضمن قرارگيري و تثبيت در محل خود، حفاظت يكپارچه را براي دست

فراهم نمايد.

ماده 64 -بازوبند و ساق دستكش بايد حداقل به اندازه 8 ميلي متر همپوشاني داشته باشند.

ماده 65 -نشانه گذاري دستكش ها بايد علاوه بر مشخصات مشترك همه وسايل حفاظت فردي شامل موارد زير

باشد:

(Size) الف-اندازه

82 است.. °C ب-حداكثر دما درمواردي كه دماي مجاز براي تميز كردن دستكش زير

ماده 66 -اندازه، جنس و شكل دستكش بايد به گونه اي باشد كه ضمن تامين راحتي انگشتان، حركت آنها به

سادگي امكان پذير باشد.

لباس كار:

ماده 67 - لباس كار كارگراني كه احتمال درگيري آنها با قطعات متحرك ماشين آلات وجود دارد، بايد كاملا

بسته، فاقد شكاف، چين خوردگي،پليسه،لبه برگردان،درز و يا موارد مشابه باشد.

ماده 68 - آويزان كردن زنجير، ساعت، كليد ونظاير آنها و نيز استفاده از شال گردن و موارد مشابه روي لباس كار

اكيداً ممنوع است.ماده 69 –قسمت انتهايي و آزاد پوشش سر كارگران زن كه با ماشين آلات دوار و يا در مجاورت آنها مشغول به

كار مي باشند بايستي بطور كامل داخل لباس كار قرار گيرد.

ماده 70 - لباس كار بايد ضمن تامين حفاظت كافي،راحت،سبك و متناسب با بدن باشد.

ماده 71 - قسمت هايي از لباس كار كه در تماس با بدن كارگرمي باشد، بايد فاقد زبري، لبه هاي تيز و برجسته

باشد تا از تحريك پوست و يا هرگونه عوارض ديگر جلوگيري بعمل آورد.

ماده 72 - جهت نشانه گذاري لباس كار براي مشخص شدن نوع حفاظت ايجاد شده، بايد از علايم تصويري

مربوط به آن استفاده گردد.(جدول شماره 8 ضميمه)

ماده 73 - لباس كار جوشكاري بايد در برابر پرتاب ذرات داغ فلزي حاصل از جوشكاري يا برشكاري مقاوم

باشد.

ماده 74 - لباس كار جوشكاران و برق كاران بايد از جنس نارسانا بوده و فاقد قطعات فلزي از قبيل دكمه،زيپ و

موارد مشابه باشد.

ماده 75 - لباس كار بايد حتي الامكان فاقد جيب بوده و در صورت نياز داراي در جيب باشد.

پيش بند:

ماده 76 - استفاده از پيش بند در مجاورت قطعات دوار و متحرك ماشين ها ممنوع است و در صورتيكه نوع كار

اقتضاء نمايد كه حتما از پيش بند استفاده شود بايد فاقد جيب،درز،بند جلو و قسمت هاي آويزان بوده و به بدن

بچسبد.

ماده 77 - پيش بندهاي محافظ در برابر شعله،جرقه و فلزات مذاب، بايد تمام سينه را پوشانده و از جنس مقاوم در

برابر شعله تهيه شود.

ماده 78 -پيش بند مورد استفاده براي كار با اسيدها،مواد قليايي و ساير مواد خورنده، بايد تمام سينه را پوشانده و

از جنس مقاوم در برابر آن مواد تهيه شود.

طناب نجات و كمربند ايمني:

ماده 79 - براي انجام هر گونه عمليات در ارتفاع، علاوه بر تامين جايگاه كارايمن، استفاده از كمربند ايمني و طناب

نجات الزامي است.

ماده 80 -كمربند ايمني و طناب نجات بايد با در نظر گرفتن نوع كار،شرايط محيطي،وزن شخص،ارتفاع و ديگر

عوامل انتخاب شود.

ماده 81 - استفاده از ضربه گيردر كمربند ايمني و طناب نجات كه در اثر سقوط آزاد شخص، امكان وارد

آمدن فشار زيادي به بدن وي وجود دارد، الزامي است.

ماده 82 - استفاده از ميخ پرچ براي اتصال اجزاي كمربند به يكديگر ممنوع است.

ماده 83 - قبل از استفاده از كمربند ايمني وطناب نجات بايستي از سالم بودن كمربند و اجزاي آن اطمينان حاصل

نموده ودر صورت نياز، اجزاي آسيب ديده آن تعويض گردد.

ماده 84 - هنگام استفاده از طناب نجات،حداكثر جابجايي عمودي در زمان سقوط فرد نبايد بيش از يك متر باشد.

ماده 85 - طناب هاي نجات بايد با آب و مواد شوينده ضعيف شسته شده و توسط جريان هوا خشك شوند.

فصل چهارم-ساير مقررات

ماده 86 -سپر محافظ صورت بايد كاملا شفاف بوده و به گونه اي باشد كه ميدان ديد لازم را تامين نمايد.

ماده 87 -در موقع كار بر فراز يا در نزديكي آب و موقعي كه خطر غرق شدن وجود دارد بايد از جليقه هاي نجات

استفاده شود.

ماده 88 -كارگراني كه در مواجه با خطر پرتو هاي يون ساز مي باشند بايد از وسايل حفاظت فردي

مناسب،مطابق آيين نامه و مقررات حفاظت در مقابل خطر پرتو هاي يون ساز استفاده نمايند.

ماده 89 - كارگراني كه داراي موهاي بلند بوده و با ماشين آلات كار مي كنند و يا در جوار آن مشغول كار

هستند بايد به وسيله سربند و يا وسيله حفاظتي ديگري موهاي سر خود را كاملا بپوشانند.

ماده 90 -به منظور محافظت قسمت هاي پاييني ساق پاي كارگراني كه در معرض پاشش فلزات مذاب يا

جرقه هاي جوشكاري قرار دارند بايد از گتر حفاظتي مناسب استفاده گردد.

ماده 91 - با عنايت به ماده 88 قانون كار جمهوري اسلامي ايران،كليه وارد كنندگان، توليد كنندگان،

فروشندگان، عرضه كنندگان و بهره برداري كنندگان از وسايل حفاظت فردي مكلف به رعايت

استاندارد هاي توليد و موارد حفاظت و ايمني مي باشند.

ماده 92 -مسئوليت رعايت مقررات اين آئين نامه بر عهده كارفرماي كارگاه بوده و در صورت وقوع هر گونه حادثه

به دليل عدم توجه كارفرما به الزامات قانوني ،مكلف به جبران خسارت وارده به زيان ديدگان

مي باشد.

اين آيين نامه مشتمل بر 4 فصل و 92 ماده به استناد مواد 85 و 91 قانون كار جمهوري اسلامي ايران

88 شورايعالي حفاظت فني مورد تصويب و در /5/ در جلسه مورخ 13

تاريخ…………………… به تصويب وزير كار و امور اجتماعي رسيده است.

1340 شورايعالي حفاطت فني /12/ آيين نامه مذكور جايگزين آيين نامه وسايل حفاظت فردي مصوب 21

مي باشد.

                                                                                                                                                    با تشکر

                                                                                                                                         گروه ایمن گستران پارس

راهنما

جهت مشاهده کالای مورد نیاز خود به قسمت گالری محصولات مراجعه کنید.